Nazlı'yı uyutmak
Nazlış'ı doğduğundan beri çoğunlukla ben uyutuyorum. Daha çok küçükken, bazen, ben çok yorgun düştüğümde babası uyuturdu. Zaten o zamanlar sıcak bir kucak bulur bulmaz, kucağın sahibinin kim olduğuna hiç bakmadan, hemen uykuya dalardı miniş. 4-5 aylıkken anneanne ve babaannenin de uyuttuğu olmuştur bir iki kere.
Ama bunları haricinde Nazlı hem gündüz hem de gece uykularına dalarken hep benim kollarımda oldu... Kızım şu an 20 aylık ama biz hala bu şekilde uykuya dalıyoruz.
Zor bir yöntem olduğunu itiraf ediyorum bunun. Kızım uykuya dalabilmek için bana bağımlı, 40 yılda bir gece bir yere gitmek istesem önce Nazlı'yı uyutmak zorunda kalıyorum ki bu yüzden arkadaş toplantılarına, düğünlere en son giden hep ben oluyorum. Hem de kızımın akşamları en geç saat sekizde uykuya dalmasına rağmen.
Dün gece kızımı uyuturken her zaman olduğu gibi derin düşüncelere dalmıştım. So
nra fark ettim ki günlük koşuşturmanın, yorgunluğun ardından en huzurlu olduğum zamanlar Nazlış'ı uyuttuğum zamanlar. Kızımın bebek kokan odası, kucağımdaki sıcacık bedeni, giderek ağırlaşan nefesi, bana adeta terapi gibi geliyor. Bir anda bir bakıyorum Nazlış uykuya dalmış ben başka dünyalara gitmişim...
Ve kendi kendime şöyle dedim. Nazlış hayatının büyük bir çoğunluğunda kendi kendine uykuya dalacak, hatta belki de ben onu yanımda isteyeceğim ama o beni istemeyecek. İşte bu yüzden bu anların tadını sonuna kadar çıkarmalıyım. Çünkü muhtemelen ileride Nazlış'ı uyuttuğum zamanları çok özleyeceğim. O yüzden ben şimdilik kızımın bir melek gibi kollarımda uykuya dalmasını seyretmeye devam edeceğim. Nazlı'yı uyutmanın tadını çıkaracağım.
Konu hakkında faydalı bilgi: Her ne kadar Nazlı uykuya ancak ve ancak benim kollarımda da dalsa kızımın (maşallah demeden geçemeyeceğim) çok memnun olduğum bir uyku düzeni var. Genellikle hem gündüzleri hem de geceleri uyku saatini geçirmez. Bu uyku düzenini oluşturmak için oldukça büyük bir uğraş vermem gerekti. Ancak bebeklerde ve çocuklarda uyku düzeninin ne kadar önemli olduğunu, iyi bir gündüz ve gece uykusunun çocuk için yemek ve su kadar gerekli olduğunu öğrenmeseydim sanırım Nazlış'ın uykusuna bu kadar önem vermezdim. Tüm bunları öğrenmeme yardımcı olan Elizabeth Pantley'nin "The No-Cry Sleep Solution" isimli kitabını İngilizce bilen herkese tavsiye ediyor, kitabın en kısa zamanda Türkçe'ye de çevrilmesini temenni ediyorum. Hatta artık profesyonel bir tercüman olduğuma göre belki de ben yaparım tercümesini. Aslında tavsiye edebileceğim bir kitap daha var. Dr. Marc Weissbluth'un Türkçe'de çevrilmiş olan "Sağlıklı Uyku Alışkanlıkları, Mutlu Çocuklar" isimli kitabı. Kitap tıpkı Pantley'nin kitabı gibi çocular için düzenli uykunun ne kadar elzem olduğu gerçeğinin altını çiziyor. Ancak uyku düzeni kurmak için tavsiye edilen yöntemi (yani Türkçe'ye uyuyana kadar bırakın ağlasın şeklinde çevirebileceğimiz cry-it-out yöntemini) ben çok sevmiyorum. Yine de bu yöntem sizin için uygunsa bu kitaba bir göz atın derim.
Ama bunları haricinde Nazlı hem gündüz hem de gece uykularına dalarken hep benim kollarımda oldu... Kızım şu an 20 aylık ama biz hala bu şekilde uykuya dalıyoruz.
Zor bir yöntem olduğunu itiraf ediyorum bunun. Kızım uykuya dalabilmek için bana bağımlı, 40 yılda bir gece bir yere gitmek istesem önce Nazlı'yı uyutmak zorunda kalıyorum ki bu yüzden arkadaş toplantılarına, düğünlere en son giden hep ben oluyorum. Hem de kızımın akşamları en geç saat sekizde uykuya dalmasına rağmen.
Dün gece kızımı uyuturken her zaman olduğu gibi derin düşüncelere dalmıştım. So
nra fark ettim ki günlük koşuşturmanın, yorgunluğun ardından en huzurlu olduğum zamanlar Nazlış'ı uyuttuğum zamanlar. Kızımın bebek kokan odası, kucağımdaki sıcacık bedeni, giderek ağırlaşan nefesi, bana adeta terapi gibi geliyor. Bir anda bir bakıyorum Nazlış uykuya dalmış ben başka dünyalara gitmişim...Ve kendi kendime şöyle dedim. Nazlış hayatının büyük bir çoğunluğunda kendi kendine uykuya dalacak, hatta belki de ben onu yanımda isteyeceğim ama o beni istemeyecek. İşte bu yüzden bu anların tadını sonuna kadar çıkarmalıyım. Çünkü muhtemelen ileride Nazlış'ı uyuttuğum zamanları çok özleyeceğim. O yüzden ben şimdilik kızımın bir melek gibi kollarımda uykuya dalmasını seyretmeye devam edeceğim. Nazlı'yı uyutmanın tadını çıkaracağım.
Konu hakkında faydalı bilgi: Her ne kadar Nazlı uykuya ancak ve ancak benim kollarımda da dalsa kızımın (maşallah demeden geçemeyeceğim) çok memnun olduğum bir uyku düzeni var. Genellikle hem gündüzleri hem de geceleri uyku saatini geçirmez. Bu uyku düzenini oluşturmak için oldukça büyük bir uğraş vermem gerekti. Ancak bebeklerde ve çocuklarda uyku düzeninin ne kadar önemli olduğunu, iyi bir gündüz ve gece uykusunun çocuk için yemek ve su kadar gerekli olduğunu öğrenmeseydim sanırım Nazlış'ın uykusuna bu kadar önem vermezdim. Tüm bunları öğrenmeme yardımcı olan Elizabeth Pantley'nin "The No-Cry Sleep Solution" isimli kitabını İngilizce bilen herkese tavsiye ediyor, kitabın en kısa zamanda Türkçe'ye de çevrilmesini temenni ediyorum. Hatta artık profesyonel bir tercüman olduğuma göre belki de ben yaparım tercümesini. Aslında tavsiye edebileceğim bir kitap daha var. Dr. Marc Weissbluth'un Türkçe'de çevrilmiş olan "Sağlıklı Uyku Alışkanlıkları, Mutlu Çocuklar" isimli kitabı. Kitap tıpkı Pantley'nin kitabı gibi çocular için düzenli uykunun ne kadar elzem olduğu gerçeğinin altını çiziyor. Ancak uyku düzeni kurmak için tavsiye edilen yöntemi (yani Türkçe'ye uyuyana kadar bırakın ağlasın şeklinde çevirebileceğimiz cry-it-out yöntemini) ben çok sevmiyorum. Yine de bu yöntem sizin için uygunsa bu kitaba bir göz atın derim.
2 yorum:
merhaba
bebeğim 7aylık. son bir aydır gittikçe kötüleşen bir uyku problemi yaşıyor. 2-3 aylıkken beşiğinde kendi başına uyuyabiliyordu. ama sonraları biraz dış etkenlere bağlı olarak bu alışkanlığını kaybetti. bir ara ayakta sallanmayı seviyordu, bir ara kucakta sallanmayı bir ay kadar önce her iki durumda da ağlamaya başladı. en son balkonda bebek arabasının içinde ileri geri sallamayı keşfettik birlikte öyle uyuyordu. ama sanırım artık bunu da tükettik. artık o kadar kötü ki emzirmek dışında hiçbir şekilde uyutamıyorum. hatta memede uyuyakalıyor ama aniden memeyi bırakıp deliler gibi ağlamaya başlıyor ve uyanıyor. eline oyuncak verip avutup tekrar emziriyor ve öyle uyutuyorum, yani kandırarak. bilmiyorum uyumaya mı direniyor yoksa istemesine rağmen bir türlü uyuyamadığı için mi bu kadar ağlıyor belki de her ikisi. sonuçta gittikçe çığrından çıkıyoruz. bu konuyla ilgili bir kaç kitap okudum. forumlara baktım ve kitaplarda anlatılan yöntemleri deneyen başarılı ya da başarısız olan anneler gördüm. fakat anladığım kadarıyla yaygın bir psikolojik yöntem olan ağlatarak uyutmanın faydalı mı zararlı mı olduğuna karar veremedim. bu yöntem gittikçe uzatılan kısa aralıklarla ağlayan çocuğun yanına gidip onu avutmayı ancak bunu yaparken kesinlikle yatağından almamayı içeriyor. ben bunu yapmayı kısmen denedim ya da dener gibi yaptım denilebilir. artık hiçbir şekilde uyumayıp ağladığı bir anda beşiğine bırakıp oyuncağını eline verdim. ben onu bırakıp dışarı çıktığımda ağlamaya başlıyor ama yanına gelip avutma ihtimalim yok. inanılmaz derecede kendini kaybederek ağlıyor. sağdan sola atıyor kendini, yanına geldiğimde susup beni kesinlikle dinlemiyor gözlerini bile açmıyor hatta öyle ki artık ben pes edip kucağıma alsam dahi kendini arkaya doğru atıyor, en sevdiği oyuncaklarını bile gözü görmüyor. sadece susturmam saatlerimi alıyor. sakinleşemiyor. kısacası inadı inat. ama hissettiğim kadarıyla sadece ağlaması problem değil bu olaydan psikolojik olarak da etkileniyor ve keyfi kaçıyor sonrasında uyusa bile ağlayarak kalkıyor ve günü keyifsiz geçiriyor. huzuru seven bir bebek. açıkçası ben artık sallamaya ya da gezdirmeye de razıyım ama artık hiçbir yöntemle uyumuyor bana garip gelen bu. ne yapabilirim bilemiyorum.
bana eğer okuduysanız pantley'in kitabında ağlamadan uyutmak için neler önerdiğini söyleyebilir misiniz?
Merhaba,
Oncelikle kolay gelsin diyorum. Uyku sorunlu bebekle ugrasmanin ne zor oldugunu bilirim, Nazli'nin su anki duzenini oturtana dek ben de cok ugrastim. Oncelikle Pantley'nin kitabina gore bir bebegin uyku duzeni ile bilmemiz gereken seyler var. Bebekler gunduz ve gece uykularinin gercekten duzenli olmasini severler. Yani ilk hedefiniz bebeginize cok net olan bir uyku duzeni olusturmak olmali. Gunduzleri ve geceleri bebeginizi ne zaman nerede uyutacaginiz, nasil bir yontemle uyutacaginiz onceden belirlenmeli ki hem bebeginizin biyolojik saati ayarlansin, hem onun kafasi uyku konusunda karismasin. Kitaba gore sizin bebeginizin yasinda bir bebegin gunduzleri iki kere uyumasi gerekiyor. Genelde 7 aylik bir bebek ilk uykusuna gece uykusundan uyandiktan iki saat sonra, ikincisine ise ilk uykusundan uyandiktan uc saat sonra yatmaya hazir olur diyor kitap. Gunduz uykulari huzurlu bir gece uykusunun on kosulu oldugundan, gunduz uykulari bir duzene oturana kadar hayatinizi bebeginizin uykularina gore organize etmeniz gerekiyor. Yani bebeginizin uyku saati geldiginde evde, odasinda olmaniz gerekiyor. Bu ilk baslarda cok zor geliyor insana ama bebegin uykusu duzene girdikce hem o baska yerlerde de uyumaya basliyor, hem de aslinda gununuzu boyle organize bir sekilde yasamanin daha kolay oldugunu goruyorsunuz. Bir de genel kaninin aksine bebegin ne kadar uykusu gelirse o kadar kolay uykuya dalmayacagindan (ki sanirim sizin bebeginizin durumu da bu. Yani cok uykusu oldugu icin uyuyamiyor ve de uyuyamadikca sinirleniyor) gece uykusuna ne kadar erken yatirirsaniz bebek uykuya o kadar kolay dalar diyor kitap. Gece uykusu icin en iyi saat diliminin aksam saat yedi bucuk ile sekiz bucuk arasinda oldugunu tespit etmis Pantley (bu saatler size en basta cok erken gelebilir, bana da cok erken gelmisti ama Nazli halihazirda aksam en gec saat sekizde uyumus oluyor ve de gercekten de daha gec yattigi zamanlar da hem uykuya cok zor daliyor hem de geceleri cok sik uyaniyor). Yani ilk dikkat etmeniz gereken bebeginizin gunduz ve gece uykularini bir duzene koymak ve bu duzenden sasmamak.
Tabii asil onemli soru bebegi nasil uuytacaginiz. Yine kitaba gore bu konuda once bebeginize uyku saatinin geldigini anlatmaniz gerekiyor ki buna uyumasini istediginiz saatten en az bir saat once baslamaniz gerekiyor. Bu ozellikle gece uykusu icin cok onemli. Mesala bebeginiz saat sekizde uyusun istiyorsunuz. O zaman saat yedide aksam yemegi ya da aksam emmesi, sonra mesala banyo... Son yarim saati mumkun oldugunca sakin, sessiz ve karanlik bir yerde gecirin. Odasinda isiklari kapatin, mesala bir ninni kasedi koyun. Dikkat etmeniz gereken nokta tum bunlara bebeginizin iyice uykusu gelmeden, yorgunluktan sinirleri bozulmadan once baslamaniz. Sonra mesala emziriyorsaniz, ninni kasedi calarken emzirmeye devam edin, bebeginizin gozleri kapanmaya baslayinca, onu yavasca memeden ayirin, onu hafif hafif sallayarak besigine goturun ve iyice uykuya dalana kadar ya poposuna pispis yapin ya da sirtini sivazlayin...Ne olursa olsun her gece hep ayni seyleri yapin. (Yani yemek, banyo, odada sakinlesme ise sizin duzeniniz buna ayni saatte baslayin ve siralamayi degistirmeyin)
Kitabin tavsiyelerini size kisaca boyle ozetleyebilirim. Duzen konusu ve gece uykusundan onceki "toren" konusundaki tavsiyeler gercekten cok ise yariyor. Gunduzleri bebeginizin ayni zamanlar uyumasina cok ozen gosterin. Gunduz saatleri duzene oturunca gece saatleri de duzene oturuyor. Ben sahsen, Nazli iyice dalana kadar emziriyorum hala, benim bu konuda bir sikayetim yok. EGer siz bebeginiz iyice dalmadan yatiracaksaniz yatagina o zaman duzenin oturmasi bebegin kendi kendine dalmayi ogrenme suresine paralel olarak daha uzayacaktir. Sabirliysaniz oyle yapin derim, degilseniz birakin bebisiniz guzelce uykusuna dalsin, oyle yatirin.
Umarim bu tavsiyeler bir ise yarar. Eger size yardimci olabilecegim birsey varsa, ya da bunalip da dertlesmek isterseniz bana her zaman yazabilirsiniz. Sizi ve bebeginizi cok opuyorum.
Yorum Gönder