Ondan bundan-3

- Hamileyken bir kızım olursa saçlarını kestirmeyip uzatabildiğim kadar uzatacağım diye karar vermiştim. Gelin görün ki Nazlış'ın saçları uzamıyor, kıvırcık bir tüy kütlesi şeklinde tepesine toplanıyor. Bazen saçları kontrol altına almak için bant takmak zorunda kalıyoruz ki, bu da Nazlı Hanım'ın her zaman hoşuna gitmiyor.

- Birkaç hafta önce Yıldız Parkı'na gitmiştik. Nazlı çok ama çok sıkıldı. Aslında haklı da çocuk, sürekli dur yapma koşma, gitme dedik, eee ne yapalım bir yandan parkın içinde sürat denemesi yapan arabalar bir yandan başıboş köpekler... Oysa çok güzel bir park Yıldız Parkı, keşke çocuklu ailelerin daha çok faydalanabilecekleri bir hale getirilse...

-Nazlı artık pusetinde çok uzun süre oturmaya dayanamıyor. Aslına bakarsanız, Nazlı busetinde doğduğu günden beri çok uzun süre oturmaya dayanamadı. Onu her yere Baby Björn'de taşıdım ben. Yıldız Parkı'nda da busetine kendisi oturmak yerine topunu oturtup gezdirmeyi tercih etti.

- Nedense Nazlış'a benim beraber fotoğrafımız çok az. Çünkü fotoğrafları hep ben çekiyorum, o yüzden bütün fotoğraflar babamızla beraber. Ben çekmezsem babamızın aklına fotoğraf çekmek gelmez zira...

-Nazlı oynarken çamura düştü, pembe pantolonu kirlendi, o gün bu gündür o pantolonu ne zaman giyse-pantolon bu olayın üzerine defalarca yıkanmış olmasına rağmen-"Nazli düştü, panto piş oldu" diyor.

-Zaman zaman saçlarını iki yandan topluyorum Nazlı'nın. Benim en sevdiğim saç modeliydi küçükken. Küçük Ev'deki Laura böyle yapardı saçını çünkü. O zaman olduğundan daha büyük gösteriyor minişim. Ve çok şeker oluyor.

-Biz çikolatayı-onun deyimiyle "çikole"yi- çok seviyoruz. Hatta biraz fazla çok seviyoruz. Ben de durumu kurtarmak için şu az şekerli, kakaolu, bol sütlü Kinder Schokolade'lerden alıyorum.

-Uykumuzu iyice alamadığımız zaman çok suratsız oluyoruz ve bir müddet kendi halimize bırakılmak istiyoruz.