İMDAAAAAAAAAAAAAAAAAAT!
Diye bağırmak istiyorum. Hem de canı gönülden. Tıpkı onu her giydirmek/soymak/tuvalete götürmek/her saçlarını toplamak veya açmak/yemeğini yedirmek istediğimde kızımın benden kaçarken bağırdığı gibi.
Evet, kızım benden kaçıyor, hem de imdat diye bağırarak ama işin daha da kötüsü, ben ne yapmak istesem, o aksini yapmak istiyor.
Giyinelim desem, soyunmak; uyuyalım desem, uyanık kalmak; oturalım desem, kalmak...
Bu nasıl bir itiraz etme, nasıl bir inatlaşmadır Allahım?
Ne oldu benim, sakin uyumlu kuzuma?
O melek kızım gitti, yerine bir başkası geldi adeta. Yoksa kızımı uzaylılar kaçırdı da, içine bir uzaylı mı yerleştirdiler?
Bir çocuk, bir şeyi ne kadar uzun süre tutturabilir?
Az önce yağmur yağmış olduğundan, ıslak olacağı gün gibi aşikar olan; ama sırf anne kızına söz verdi diye gidilen parkta, altında Tuz Gölü büyüklüğünde su birikintisi olan salıncağa bineceğim diye ne kadar avaz avaz bağırılabilir? Yine aynı parkta çamur içindeki kaydırakları ıslak mendille temizleyeceğim diye bir insan ne kadar diretebilir?
Aylardır geceleri deliksiz uyurken, bir çocuk, durduk yerde niye geceleri uyanmaya başlar? Niye her uyandığında yanına farklı bir ebeveynini ister? Ola ki istediği değil de diğer ebeveyn yanına giderse, neden sanki etinden et koparılıyormuş gibi ağlar?
Zaten kafamda 40 tilki dolanıyorken, bu bana reva mıdır?
Bu geçici bir dönem midir (yine), yoksa kızımın asıl kişiliği bu mudur?
İmdaaaaaaaaaaaat!
7 yorum:
Panik yok Nihan, geçici dönem(ya da öyle olsun istiyorum ve diliyorum).Bücürlerin anneyi 'imdaaaat!' diye bağırtma mevsimleri...Bakıyorum da Göksu'yla yakın yaşlarda olan tüm miniboylar aynı durumda..Bizde de durum farklı değil(bizim sayfaya bakarsan anlarsın, iki lafı bir araya zor getiriyorum bu ara) hepimiz için ekstra güç ve sabır diliyorum :(
Bende geçici olduğunu düşünmek istiyorum. Bunlar tümden hep birlikte büyükleri delirtelim mi dedi ne :)
nihancığım.. aynennnnnnn... inan ben de şu sıralar çıldırmak üzereyim. herseyi tersine yapıyor..sanki birşey için bizden intikam alıyorlar gibi.. ben de ya sabır diyorum..
Öyle çok testten geçiriyorlar ki bizi, sadece beslemek, sevmek, uyutup yedirmek ne kolaydı. Büyüdükçe işler zorlaşıyor.
Blogumu şifreledim ama tatlım ben sana davet gönderdim mi?
Hiiiiih eğer göndermedimse çook ayıp ettim,hemen bana blogunun da adını yazarak mail at lütfen derhal göndereyim.
Yok eğer davet gönderdimse "efferim bana",o zaman "hoşgeldinnn" diyeyim:)
Biyo
Nihan, siteni ilk kez ziyaret ettim ve yazına o kadar güldüm ki! Dönüp ilk yazına baktım acaba biraz daha bilgi alabilir miyim, yoksa çocuklarımız aynı yaş ve burçtan mı diye....ve doğru bildim galiba?! Mert 13 temmuz 2004 doğumlu bir yengeç. Onun bu inatları için artık ben hem çaresiz kalmaya hem de ilerisi için korkmaya başladım! Hadi biz şimdi nazını çektik, ilerde okulda, sokakta en yapacak bu oğlan. Kİme "hayır, hayır, hayıııır" diye haykıracak?? Ya da olmadı diye avaz avaz ağlayacak, ay rezil olacak, hem de erkek çocuk!! Şeklinde bir telaştayız! Sen de kitapları çok seven bir annesin, sitemde bazı kitap isimleri vermiştim, bir göz at istersen. Özellikle "The Difficult Child", " Çocuğunuza Sınır koyma", "The Dicipline Book" çok güzel. Diyeceksin ki ne değişti okudun da?? Haklısın aynen devam ama en azından ben akıl sağlığımı koruyorum daha iyi anlayınca!!! Hemen listeme aldım seni, bundan sonra takipteyim! Sevgiler
Sevgili Nihan,
Valla Nazlıcık kaç yaş civarlarında bilemiyorum ama benim kız 2yi bitirdi ve aynen söylediğin gibi. Ne eksik ne fazla sürekli ne söylesek tersini yapıyor ve bizimki bide bizimle dalgasını da geçiyor.Karsımıza geçip yapmaması gereken bişey olduğunda SAKIN SAKIN diye önce uyarıyor sonra direkt napacaksa gözümüzün içine baka baka yapıyor ve bizde böylece kalıveriyoruz.Bunun gecici bir dönem oldugunu söyluyor herkes bundan guc alıyorum acıkcası.Ne diyelim yüce rabbim hepimize sabır versin:))
Yorum Gönder