Çocuk İstismarını Durdurun

Çocuk istismarı deyince aklımıza hep uç örnekler geliyor.

Cinsel, fiziksel taciz gibi, çocuk işçi çalıştırmak gibi.

Oysa çocuklar o kadar saf, o kadar masum, o kadar savunmasızlar ki...

Herhangi bir olumsuzluktan o kadar kötü etkilenebiliyorlar ki...

İşte bu yüzden bence çocukları kötü etkileyecek, onların kişiliklerini, özgüvenlerini, ilerideki hayat kalitelerini sarsabilecek herhangi birşey istismar aslında.

Onları aşağılamak,

Ellerinden eğitim haklarını almak,

Özgür, kendilerine güvenen yetişkinler olarak büyümelerine engel olmak...

Çok acıdır ki, istismara bu açıdan bakınca, çocukların aslında en çok en yakınları tarafından, yani anne-babaları tarafından gelen istismara açık olduğunu düşünüyorum.

Burada da defalarca yazdım, benim bir anne olarak en büyük korkum benim herhangi bir davranışımdan dolayı kızımın ileride olumsuz etkilenmesi.

Yani kızımı kendimden koruyamamak.

Çünkü onun modeli benim, onu şekillendirecek benim, onun hayatına uzunca bir süre yön verecek benim...

Onunla ilgili kararlarım, onunla ilgili en ufak bir davranışım, kızımı olumsuz da etkileyebilir, olumlu da...

Bu nedenden her gece kafamı yastığıma koyduğumda kızımla günümü düşünüyorum.

Ona hak ettiklerini verebildim mi,

Ona çok mu sert davrandım,

Ona onun benim için ne kadar önemli olduğunu hissettirebildim mi?

Çok mu hassasım?

Bence hayır, sadece çocuğunun ileride mutlu bir yetişkin olabilmesi için kendi üzerine düşenleri yapmaya çalışan bir anneyim.

Ben de Defne'ciğimin çağrısına uyuyor ve çocuk istismarını durduralım diyorum, kendi çocuklarımızdan başlayarak, onların hayatın en saf hali, bir mucize, bir hediye olduğunu asla unutmayıp, onlara ona göre davranarak, çocuktur anlamaz demeyerek, herkesten çok onlara saygı göstererek.

Ve ileride çok iyi bir anne olacağına inandığım Banu'yu bu zincirin bir halkası olmaya davet ediyorum.