Anneler Günü Çıkmazı
Anneler Günü'nün mümkün olduğunca geçiştirildiği bir evde büyüdüm ben. Annem, annesiz büyümüş "rüyamda bile görmedim annemi" diye üzülen bir babanın kızı olarak belki de babasının yarasını deşmemek için görmezlikten gelmeye alıştığı için Anneler Günü'nü, bizden de büyük bir kutlama beklemedi hiç.
Daha önce demiştim ya, ben özel günleri severim. Annem istemese de ben kendimi bildim bileli birşeyler yaptım Anneler Günü'nde. Annem sevindi mutlu oldu her defasında ama bizden birşey beklemediğini hep hissettirdi.
Galiba bu yüzden, o zamana kadar bir telefonla geçiştirilen Anneler Günlerinden sonra, Türkiye'de geçireceğimiz ilk Anneler Günün arifesinde Hakan'ın ailesi bizden ziyaret beklediklerini açık ve saçık ifade edince çok şaşırdım.
Birisinin, kendi annem de olsa, Anneler Gününü kutlayıp kutlamamak ve bu kutlamanın mahiyeti benim insiyatifimde olan birşey diye düşündüğümden.
Eee kayınanneye kutlama yapınca asıl anneye kutlama olmazsa olmaz deyince, benim "türbe ziyareti" adını verdiğim bir sistem çıktı ortaya. Günün bir yarısı bir anneyi, diğer yarısında şehrin karşı tarafına geçip diğer anneyi kutlamaktan ibaret olan.
Nazlış doğana kadar, çok da mutlu olmamakla beraber, türbe ziyaretleri beni çok rahatsız etmedi.
Ama kızım doğunca, ben anne oldum. Anne olan ben oldum.
Kendi hayatımı durdurdum kızım için. Her anne dediğinde, yanında ben olayım istedim, başka birşeyler kızımla olan zamanımızdan çalmasın istedim. Anneliği bence en doğru şekilde yaşamaya çalıştım.
Ödül mü bekledim sonunda? Tebrikler mi yağsın istedim.
Yo hayır.
Ben seçtim bu yolu, kimsenin beni takdir etmesini de beklemedim ama...
Sene de bir gün de olsa, kendi kendime de olsa, kendi anneliğimi kutlamak istedim.
İstiyorum.
Çok mu???
Şımartılayım, yeryüzündeki tek anne, en iyi anne benmişim gibi hissedeyim istedim. İstiyorum.
Çok mu???
Senede sadece bir güncük.
Bu iş için en uygun gün olan Anneler Günü'nü seçtim kendime, Nihan'ın Anneliğini Kutlama Günü ilan ettim.
İşte bu yüzden sevgili dostlar, ben Anneler Gününde türbe ziyareti istemiyorum.
Başka hiç kimseyi kutlamak istemiyorum.
İs-te-mi-yo-rum.
Herşey benim etrafımda dönsün istiyorum.
Bencilik yapmak istiyorum.
İs-ti-yo-rum.
Çok mu şey istiyorum???
Daha önce demiştim ya, ben özel günleri severim. Annem istemese de ben kendimi bildim bileli birşeyler yaptım Anneler Günü'nde. Annem sevindi mutlu oldu her defasında ama bizden birşey beklemediğini hep hissettirdi.
Galiba bu yüzden, o zamana kadar bir telefonla geçiştirilen Anneler Günlerinden sonra, Türkiye'de geçireceğimiz ilk Anneler Günün arifesinde Hakan'ın ailesi bizden ziyaret beklediklerini açık ve saçık ifade edince çok şaşırdım.
Birisinin, kendi annem de olsa, Anneler Gününü kutlayıp kutlamamak ve bu kutlamanın mahiyeti benim insiyatifimde olan birşey diye düşündüğümden.
Eee kayınanneye kutlama yapınca asıl anneye kutlama olmazsa olmaz deyince, benim "türbe ziyareti" adını verdiğim bir sistem çıktı ortaya. Günün bir yarısı bir anneyi, diğer yarısında şehrin karşı tarafına geçip diğer anneyi kutlamaktan ibaret olan.
Nazlış doğana kadar, çok da mutlu olmamakla beraber, türbe ziyaretleri beni çok rahatsız etmedi.
Ama kızım doğunca, ben anne oldum. Anne olan ben oldum.
Kendi hayatımı durdurdum kızım için. Her anne dediğinde, yanında ben olayım istedim, başka birşeyler kızımla olan zamanımızdan çalmasın istedim. Anneliği bence en doğru şekilde yaşamaya çalıştım.
Ödül mü bekledim sonunda? Tebrikler mi yağsın istedim.
Yo hayır.
Ben seçtim bu yolu, kimsenin beni takdir etmesini de beklemedim ama...
Sene de bir gün de olsa, kendi kendime de olsa, kendi anneliğimi kutlamak istedim.
İstiyorum.
Çok mu???
Şımartılayım, yeryüzündeki tek anne, en iyi anne benmişim gibi hissedeyim istedim. İstiyorum.
Çok mu???
Senede sadece bir güncük.
Bu iş için en uygun gün olan Anneler Günü'nü seçtim kendime, Nihan'ın Anneliğini Kutlama Günü ilan ettim.
İşte bu yüzden sevgili dostlar, ben Anneler Gününde türbe ziyareti istemiyorum.
Başka hiç kimseyi kutlamak istemiyorum.
İs-te-mi-yo-rum.
Herşey benim etrafımda dönsün istiyorum.
Bencilik yapmak istiyorum.
İs-ti-yo-rum.
Çok mu şey istiyorum???
5 yorum:
evet :))
dermişim..
ben de istiyorum. ama benim kocam bu konularda çok odun oduğu için değil şımartılmayı doğru dürüst hediyesini bie göremedik. inşallah oğum bir gün beni şımartır. en azından ben onu oyle yetiştirecegim. belki sen de bunu beklemelisin :)
Şimdi ben haksızlık etmeyeyim, Hakan benim hediyemi falan ihmal etmez, ben sadece o günü sadece bana ayırmasını istiyorum. Ama bak bence oğlunu nasıl yetiştirdiğin çok önemli, bence erkek çocukları bu şeyleri annelerinden öğreniyorlar. Can bence tam bir centilmen olacak.
çok şey istemiyoruz bence.
Bu arada Anneler gününüz kutlu olsun.
YAZINI OKUDUĞUMDA ŞOK GEÇİRDİM.ÇÜNKÜ BU CÜMLELERİN AYNISINI EŞİME SÖYLEDİM. VE CİDDİ BİR TARTIŞMA YAŞADIK. NAZLI SANA AYNISINI YAPSA NE DÜŞÜNÜRSÜN DEDİ.BENDE ANNE OLUNCA YAPSIN DEDİM MUTLU OLURUM EŞİ VE ÇOCUĞUYLA EL ÜSTÜNDE TUTULDUĞU BİR GÜN GEÇİRDİĞİ İÇİN DEDİM.AMA TÜRBE ZİYARETİ YAPMAKTAN KURTULAMADIM. ALLAHIM BU ERKEKLER NEDEN BU KADAR ANLAYIŞSIZ
Annen, sizin de..
Nazli, galiba anne babaların çocukları kendi ailelerini kurduktan sonra önceliklerinin onlar olduğunu anlamaları gerekiyor önce. Ben şahsen kızımın Allah o günleri gösterirse Anneler Gününü kendi çocukları ile geçirmesinden daha doğal birşey düşünemiyorum.
Yorum Gönder