Öyle

Yazmak lazım artık ama bana yine "kal geldi".

Çok dolu geçiyor günler, doktoramı artık bitirmem gerektiğini açık açık söyledi hocam bana, ama yine de konsantre olamıyorum, şarini dediği gibi beni bu güzel havalar mahvetti.

Sürekli dışarıda olasım, deniz kenarına inesim, arkadaşlarımı ayartıp kendime uydurasım var.

Bu arada Nazlış'ın sene sonu gösterisi oldu. O gün bugündür her gördüğüne gösteriyi baştan sona sergiliyor. Arkasından alkış kıyamet gırla, çok mutlu oluyor.

Hayatında ilk defa düğüne gitti, kesin olarak evlenmek istediğine karar verdi, damat adayı da hazır. Gittiği okulun sahibinin oğlu Tolga. Sarışın, mavi gözlü, kendisini Örümcek Adam sanan hoş bir delikanlı. Arada ufak bir yaş farkı var, altı ay kadar ama ileride kapanır o fark. Hakan ciddi ciddi bozuluyor, inanamıyorum, ay 3 yaşındaki kızını kaybedecek, elin oğlanına kaptıracak diye şimdiden panik oluyor. Ona kalsa Nazlı 35'inden önce evlenmemeliymiş. Tabii, tabii...

Ama kızına aşık olması beni çok mutlu ediyor. İşte bu yüzden kızım olsun diye dua ettim ben hep, aşkım ona aşık olsun ben de aşkıma bu yüzden daha da çok aşık olayım diye.

Genel olarak keyfim yerinde yani, günlerdir otel muamelesi yaptığımdan kontrolden çıkan evimi tekrar kontrol altına almak üzere işe girişmek zorunda olmamdan dolayı başgöstermiş olan iç sıkıntımı saymazsak...