İncik-boncuk

Zamane çocuklarının çoğu gibi istediği her oyuncağı elde etmenin verdiği doyumsuzluk ve arsızlık arşa çıkınca, ikinci bir emre kadar Nazlış'a oyuncak alımı yapmak komutan Herr General Hakan tarafından yasaklandı.

Kışlamız sınırları içinde emre harfiyen uyulmakla beraber duruma kışla dışından yapılan müdahaleleri ne yazık ki geri püskürtemiyoruz. Neticede söz konusu olan onların biricik torunları/yeğenleri, değil mi ama... Biz kurallarımızı kendi evimizde pardon kışlamızda uygulayalım, bırakalım onlar prenseslerini istedikleri gibi şımartsınlar. Ama anne-baba, abi, kardeşe göre tutarlılık, ya bizim otoritemizin sarsılmazlığı vs. vs. gibi bahaneler fasa fiso; herkesin bir kulağından giriyor, öbüründen çıkıyor.

Ve netice itibarı ile dün kardeşim bir tanecik yeğenine etrafa baloncuk fışkırtan bir Denizkızı Ariel almış. "Ee ablacım kusura bakma, ev az biraz batacak, yine kuralları da ihlal ettik ama kem küm" şeklinde verdi Nazlış'a hediyesini dayısı. Amaç, Nazlış kuzeni bebek K.'ya gösterilen yoğun ilgiyi kıskanmasın.

Bu sabah Nazlı uyanınca ilk iş yeni oyuncağını çalıştırmış. Ben de banyodan sesi duyunca kim sabah sabah matkap çalıştırıyor diye söyleniyorum. Yani gürültüsü de cabası.

Dışarı çıktım.

Nazlı: Anne bak Ariel ne güzel baloncuk yapıyor.

Anne: Yaa yapıyor aşkım.

Nazlı: Bu ne anne?

Anne: İstridye yavrum.

Nazlı: Hayır anne deniz kabuğu. Bunun içinden ne çıkar?

Anne: İnci yavrum.

Nazlı: Hayır anne incik çıkar.

Anne: İncik mi çıkar?

Nazlı: Evet, o yüzden incik-boncuk diyoruz ya anne...

Ya anne, sen de hiçbir şeyden anlamıyorsun valla...