Çok ama çok korktum

Şu an TV'de The Story of Us var.  B. Willis, M. Pfeifer.  Sanırım hayatta en sevdiğim filmler kategorisinde üst sıralarda.  B. Willis ne kadar gençmiş bu filmde.  Şimdi fark ettim de hayatta en sevdiğim film olan 12 Monkeys'in başrolünde de B. Willis var.  Acaba bir zamanlar kendisine deli gibi aşık olmanın bu durumla bir alakası olabilir mi? 

Bugün havanın güzelliğinden istifade Nazlış'ın en yakın arkadaşı ile olan olağan buluşmamızı sinema yerine parka aldık.  Şu Türkiye'nin şu aralar en popüler olan semtindeki, ünlülerin çocuklarını götürmeyi sevdikleri parka gittik.  Nasıl  kalabalıktı anlatamam.  Herkes ama herkes oradaydı.  Ünlü komedyen MAE'in karısından tutun da, aslında şehrin karşı yakasında oturduğu halde nedense çocuklarını nedense mevzu bahis meşhur parka getirmeyi tercih etmiş olan lise arkadaşıma kadar herkes oradaydı. 

Biz de Nazlış'ın arkadaşının annesi ile derin bir muhabbete daldık.  Aslında aylardan kasım olduğu gerçeğini unutturacak kadar sıcak olan havadan bunalan çocuklar gölgedeki kaydırağa geçmek istediler.  Biraz sonra biz de onların peşinden yakınlarındaki bir banka gittik.  Çocuklara da, biz buradayız diye seslendik.  Duydular bizi sandık.  Arada göz ucu ile Nazlı'ı kontrol ediyorum ama sanırım sohbet daha ağır bastı, bir ara iyice konuşmaya daldık.  Sonra bir baktım ki çocuklar kaydırağın orada yok.  Hemen öteki kaydırağa koştuk Nazlış'ın arkadaşının annesi ile birlikte.  Ben paniğimi hissettirmemeye çalışıyorum ama iyice korkmaya başladım çünkü orada da yoklar. Çocukken en büyük korkumdu kaybolmak şimdi de en büyük korkularımdan biri çocuğumu kaybetmek.  Neden sonra Nazlış'ın arkadaşının annesi parkın kapısına doğru gitti ve bir baktık ki iki kuzu tam kapının yanındaki bankta oturmuşlar.  Arkadaşı gayet sakin, ayaklarını banktan sallandırmış ağlamakta olan Nazlış'ı teselli ediyor.  Kuzumun suratında ise bir dehşet ifadesi, beni görünce iyi makaraları koyverdi.  "Beni bırakıp gittin sandım anne" diye kucağıma atladı.  Sımsıkı sarıldım, kalbi nasıl da küt küt atıyor.  O kadar ki ben kendi göğsümde hissediyorum.  Öptüm öptüm kokladım onu.  Nereye giderim annem ben seni bırakıp, dedim, nereye giderim? 

Nasıl bu kadar dikkatsiz olabildim?  Nasıl?  Ya kuzumun paniğinden istifa etmek isteyen kötü kalpli birisi gel ben annenin nereye gittiğini biliyorum deyip, onu elinden tutup götürseydi, ya ya??? Gerçekten çok korktum, aklıma gelenin başıma gelmesinden çok ama çok korktum.