Nazlı'yı korumak
Annelik zor zanaat. Çocuğu karnında taşımak, doğurmak uzun ve meşakkatli bir yolun sadece başı.
Çocuk dediğin beslenmek, giyinmek ister; iyi bir eğitim almak ister, sıcak ve huzurlu bir aile ortamı ister ve eğer bir çocuk yapmaya karar verdiyseniz hiç açarı kaçarı yok, çocuğunuza tüm bunları sağlamak için elinizden geleni yapmak zorundasınızdır. Çünkü bunlar bir anne olarak sizin asil görevinizdir... diye düşünürdüm ben.
Son günlerde olanlardan sonra fark ettim ki, bir anne olarak benim esas görevim en birinci vazifem Nazlış'ı dış dünyadan, dış dünyanın kötülüklerinden korumak. İnsanların hayal edilemez bir kötülük yapma kapasiteleri var çünkü ve bir anne olarak benim Nazlış'ı böylesi bir kötülüğe karşı hazırlamam mümkün değil. Kızımın ne şimdi ne ileride kendisini böyle bir kötülüğe karşı tek başına savunması çok zor. O yüzden de onu ben korumalıyım da nereye kadar bilemiyorum. Bilemedikçe de korkuya kapılıyorum. Annelik gerçekten de zor zanaat...
Çocuk dediğin beslenmek, giyinmek ister; iyi bir eğitim almak ister, sıcak ve huzurlu bir aile ortamı ister ve eğer bir çocuk yapmaya karar verdiyseniz hiç açarı kaçarı yok, çocuğunuza tüm bunları sağlamak için elinizden geleni yapmak zorundasınızdır. Çünkü bunlar bir anne olarak sizin asil görevinizdir... diye düşünürdüm ben.
Son günlerde olanlardan sonra fark ettim ki, bir anne olarak benim esas görevim en birinci vazifem Nazlış'ı dış dünyadan, dış dünyanın kötülüklerinden korumak. İnsanların hayal edilemez bir kötülük yapma kapasiteleri var çünkü ve bir anne olarak benim Nazlış'ı böylesi bir kötülüğe karşı hazırlamam mümkün değil. Kızımın ne şimdi ne ileride kendisini böyle bir kötülüğe karşı tek başına savunması çok zor. O yüzden de onu ben korumalıyım da nereye kadar bilemiyorum. Bilemedikçe de korkuya kapılıyorum. Annelik gerçekten de zor zanaat...
2 yorum:
Monoton günler yazıma bıraktığın yazı ile tanıdım sayfanı. Memnun oldum,iyiki uğramışsın sayfama:) Öncelikle kızın Nazlı'na sağlıklı,mutlu uzun ömürler dilerim.
Böyle,bebişlerinin gelişimlerini,yaptıklarını yazan blogları okudukça bazen bir tane daha çocuk doğurup benimde yazasım geliyor. Malum benim bebek,artık çocukluğa adımını attı.Ben ona genelde bebeğim benim dedikçe artık
- Anne ben bebek değilim çocuğum demeler başladı:)
Şaka bir yana, dediğin gibi annellik çok zor,çok sorumluluk isteyen,bir kaç saniye sonrasını önceden tahmin edebilme kabiliyetine sahip olabilmek,bol sabır ve güç isteyen bir zanaat.Ama çok da güzel bir şey.
Bu arada sayfanı en baştan okudum.İlk yazılarında kızını büyütürken yanında olup olmama (yani iş hayatına dönüp dönmeme) konusunda karasızlıklarını gördümde. Ben oğlum doğduktan sonra mecburi sebeplerden iş hayatına dönmüş ve o tecrübeyi yaşamış biri olarak sana diyorumki ; bana göre kalmakla iyi bir karar vermişsin.Bu konuda bana göre şüphen olmasın.
Merhaba Bögürtlengözlünün annesi,
Moral veren yorumun için çok teşekkür ederim, ilk defa evde kalıp kızıma bakma kararım konusunda bu kadar olumlu bir yorum yapıyor birisi. Sanırım bunun doğrusu yok yani evde kalıp çocuk bakmak da dışarıda çalışmak da çok zor ve her ikisinin de artısı eksisi var. Ne diyeyim hepimize kolay gelsin.
Yorum Gönder