Nazlım iki yaşında
Kızım geçtiğimiz salı 2 yaşını bitirdi. Bu çok önemli olayı cumartesi günü anne ve babanın ve tabii ki Nazlış'ın arkadaşları, pazar günü de büyükanneler, büyükbabalar, amca ve dayı ile birlikte kutladık.
Doğumgünlerine hep çok önem vermişimdir, ama kızımınkiler ayrı bir önemli benim için. O kadar hızlı büyüyor ki, sanki doğumgünleri geriye dönüp minişimin ne kadar büyüdüğüne bakmak ve bunu kutlamak için bir fırsat. Diğer günlerin telaşında bunu yapamıyor insan.
Bu doğumgününde fark ettim ki, kızım artık bebek değil, minik bir çocuk, artık herşeyin farkında, hayatın, kendisinin, annesinin, babasının, herşeyin... Benim minik arkadaşım, can yoldaşım o artık.
Geçtiğimiz 2 sene boyunca anne olmayı öğrenmeye çalışırken çok zorlandığım zamanlar oldu, hala da oluyor. Hala bazen herşeyi bırakıp aya kaçmak istiyorum. Ama şu geldiğimiz noktaya bakınca "iyi ki doğdun Nazlım" diyorum "iyi ki doğdun aşkım, ben sensiz ne yapardım".
2 yorum:
nice güzel senelere.. ben de kafamı dinlemek istiyorum diye birkac günlügüne onu anneme bıraktigimda ertesi gün pişman olup gerisin geriye alıyorum onu :) onsuz olmuyor..
Cok tesekkurler. Benim de cok ihtiyacim var Nazlissiz birkac gun gecirmeye cunku boyle burun buruna olunca sabrimi daha cabuk kaybediyorum ona karsi ve sonra da cok uzuluyorum ama anneanneye ya da babaanneye de birakmaya cesaret edemiyorum bir turlu...
Yorum Gönder