24 saat özgürlük

Denizanası 24 saat özgür olmak istiyorum demiş. Benim de ne zamandır içimde böyle bir istek var. Yani Nazlış haftada 3 kere okula gidiyor, salı ve perşembe günleri de babaannesine ve ben haftanın beş günü 2 ila 3 saat arası Nazlışsız zaman geçirme şansına sahibim. Sonra Hakan sağolsun ne zaman bunalsam arkadaşlarımla buluşabilmem için haftasonları Nazlış'a bakıyor ki ben kızlarımla 1986'dan beri arkadaşım, düzenli olarak onları görmezsem psikolojim bozulur. Yani arada sırada nefes almak için bol bol fırsatım var...

Ama denizanasının kastettiği başka birşey bence ve benim de buna çok ihtiyacım var. Ne kadar yanımda Nazlı olmadan birşeyler yaparsam yapayım aklımın köşesinde bir yerde o hep var, ya uykusunu ya yemeğini düşünüyorum, hiç birini düşünmesem onu özlüyorum çünkü ben artık onun annesiyim, benim temel tanımım bu. Bundan tamamen sıyrılıp öyle özgür kalmaktan bahsediyor bence denizanası ki bir kere çocuğun olduktan sonra bu artık mümkün değil sanıyorum. Galiba marifet birinin annesi olma gerçeğiyle barışık yaşayabilmekte. Ben bu konuda her zaman başarılıyım dersem yalan söylemiş olurum.

P.S. Aşağıya onlardan da bahsettiğim için canım arkadaşlarımla çekilmiş bir resmimizi koyuyorum. Resimde Nazlış'ın yanındaki diğer bebek Ayşegül arkadaşımın oğlu Emre. Ne yazık ki resimde Aslıcığım ve onun kızı Kayra yok çünkü onlar Almanya'da yaşıyorlar. Onların resmini de ayrıca koydum.