Bütün kızlar toplandık

Perşembeleri Hakan'ın off günü...

Nazlış'ın babası, Nihan'ın kocası, şunun osu, onun busu olmadan geçirdiği, kendi kendine kaldığı gün.

Tuhaf mı geldi?

Eskiden olsa bana tuhaf gelirdi.

Aaa, evlilikte olur mu böyle şey derdim.

Ama artık demiyorum.

Çünkü ben de off olma ihtiyacı hissediyorum.

Nazlı okulda/Hakan işte iken, istediğim gibi, istediğim kadar, istediğim yerde off olma şansım var benim.

Ama Hakan'ın yok.

O yüzden perşembe akşamları benim kocama hediyem.

Ama bu yeni düzenimizden bir şekilde haberdar olan kayınvalidem ve kayınpederim nedense panik oldular.

Evlendikten sonra kız arkadaşlarımla tek başıma yemeğe çıkmamı bile yadırgamış, kocasından ayrı herhangi birşey yapmayı aklından bile geçirmeyen kayınvalidemin şaşkınlığına ben hiç şaşırmadım doğrusu.

Ancak kayınpederim ciddi panik oldu, buna şaşırdım.

Hakan'la aramızda sorun var falan sandı.

Komiğime de gitti aslında.

Neyse asıl konu, Hakan'ın off günü, bizim de Nazlış'la kızlar günümüz.

Onu okuldan alınca eve hiç uğramadan kendimizi sokaklara atıyor, paşa gönlümüz neresini çekerse oraya gidiyor, canımız ne isterse onu yiyor/içiyoruz.

Ben çok eğleniyorum.

Nazlış da öyle sanırım.

Dün gördüğü herkese "bugün kızlar günü" diye ilan etti.

Elindeki o koca dondurma külahlı resmi de geçen haftaki kızlar gününde çekildi.

Diğer bir şaşkınlık kaynağı da bu oldu benim için.

Ben o dondurmanın hepsini yiyemem ama kızım yedi.

Yesin, afiyet, bal, şeker olsun.

Kızlar günü bu, kızlar gününde herşey serbest.