Annelik nasıl bir duygu Nihan?

Yaşça benden oldukça küçük iş arkadaşlarım var.

Ben onlar için 33 yaşında, evli barklı ve önemlisi çocuklu bir uzaylıyım.

Özellikle kızların bana gelip en sık sordukları soru, "annelik nasıl bir duygu Nihan".

Ve ben düne kadar onlara hep en zor kısımlarını anlatıyordum anneliğin.

Doğumum nasıl zor oldu, postpartum depresyonum, Hakanla hiç etmediğimiz kavgaları ettik Nazlı doğduktan sonra, Nazlı bana yapışık bir koala idi bebekken, yemek yemek, uyku uyumak, herşey ama herşey benim için olağandışı durumlar haline gelmişti, vs. vs.

Ama sonra dün akşam, Nazlı şu meşhur yeni çalışma masasına oturmuş, ayakları da yere değmiyor, bileklerini üstüste koymuş, o pembiş topuklarını sallaya sallaya, bir yandan kendi uydurduğu şarkıyı bağıra çağıra söyler, bir yandan da boya yaparken...

Ve ben kapıda sessizce onu seyrederken fark ettim ki,

O an yaşadığım mutluluğun sadece bir salisesi için,

4 senedir yaşadığım her türlü zorluğun bin mislini çekmeye razıyım.

Hatta o mutluluk uğruna dağları delen Ferhat olsam kaç yazar.

Annelik işte böyle bir duygu arkadaşlar.

Bilmem anlatabildim mi?