Son günlerde
Dağılmış durumdayım. Sabah evden çıkarken alyansımı bulamadım. Alyanssız evden çıkmam ben. Başladım ağlamaya. Ara ara, olabilecek her yere baktım yok. Sonra nedense (daha önce de olmuştu bu anlatmıştım, evin anahtarını ayakkabımın içine koymuşum, ayakkabılığa kaldırmışım. Ve ilginçtir ki sonra anahtarı orada aramak aklıma gelmişti) gözlük kabımın içine baktım. Oradan çıktı. Neden, niye koydum ki yüzüğümü oraya? Ve neden orada aramaya karar verdim yüzüğümü, bilemiyorum. Sadece çok yorgunum demek istiyorum.
3 yorum:
Nihan,
Son zamanlarda yazdiklarini okudukca hissettigim kendini cok yiprattigin. Bir ara verebilsen. Dinlenebilmek icin kucuk de olsa bir firsat yaratma sansin var mi?
Iyi bak kendine,
Sevgiler
ya gerçekten.. sizin okulda tatil yok mu?:)
Yok Denizcim. Senelik iznimi kullanacağım ama onda da kendi araştırmam üzerinde çalışacağım.
Yorum Gönder