Paris, mon amour

Fark ettim de, giriş yazısı diye yazdığım Paris yazısı aslında 4 gün boyunca yaptıklarımızı fazlasıyla özetliyor.

O yüzden daha fazla detaya girerek kimsenin kafasını şişirmeyeyim diyorum.

Ama birkaç tane daha Paris fotosu koyayım dedim.

Bir de dün akşam resimlere bakarken Paris'i neden bu kadar çok sevdiğim fark ettim.

Ben Paris'i bu kadar çok sevdim çünkü Paris'te İstanbul'u buldum ben.

Hatta belki biraz daha fazlasını.

Mesala daha temizini,

Daha düzenlisini,

Pusetle daha kolay dolaşılabilenini,

Sokak sokak kafeler, restoranlar. Sürekli sokaklarda olan insanlar, kilometrelerce yürüyebilmek...

Bunların hepsi benim aslında İstanbul'da sevdiğim şeyler

İstanbul dışında 2 farklı ülke ve bu ülkelerde 2 farklı şehirde yaşadım.

Ve ben her seferinde yaşadığım yerlerde İstanbul'u aradım.

Ve ne yazık ki şansıma yaşadığım şehirlerden biri İstanbul'la taban tabana zıttı, ötekisi ise İstanbul'a ucundan kıyısından ancak yaklaşabilirdi.

Ha sonradan oraları da çok sevdim. Özellikle evlendikten sonra yaşadığımız şehri çok ama çok özlüyorum.

Ama hiçbiri İstanbul olamadılar benim için.

Fakat Paris'te o potansiyeli gördüm ben, İstanbul olabilme potansiyelini.

Ne yaşadığım ne de gezmek amaçlı gittiğim başka hiçbir şehirde olmadığı kadar çok.

İşte Paris aşkımın sebebi budur.

Ve son olarak, aslında Paris'e iş için gitmiş olan, ancak görüşmesi toplantısı olmadığı her saniyeyi bize adayan, bu da yetmez, Nazlış yorulduğunda onu otel odasına götürüp uyutan, ve böylece benim sınırsız bir şekilde, ayak parmaklarım uyuşana kadar gezmemi mümkün kılan canım sevgilime de bir kez daha buradan da teşekkür etmeyi bir borç bilirim.